Marc heeft vanmiddag zijn vriendin te spelen. Hij vroeg er al weken om of ze mocht komen spelen, en nu is het dan zo ver. Wat een gezelligheid Ze hebben eerst buiten gespeeld, maar dat was maar van korte duur. Toen zijn ze naar binnen gekomen, en is de hele speelgoedkast bekeken. Marc probeert heel netjes alles eerst weer op te ruimen voor er iets nieuws gepakt word, maar dit lukt niet zo goed als het niet wederzijds gebeurt. Ik vind het als moeder wel leuk om te zien dat hij dat wel probeerd ook als er andere kindjes bij zijn. En dan moet je ze horen praten. Net 2 oude mensen Ik vind je lief zegt marc, o dank je hoor ik

Ook word het verhaal vertelt over de garnaal die maandag dood is gegaan. ( we hadden een garnaal in het aquarium en die is dood gegaan maandag. De rest van de vissen hebben hem opgegeten) Dus marc vertelt, samen zittend voor het aquarium, “Gert is dood”. “Wie is gert”?  “Ja dat was een vis ofzo, die elke keer zijn jasje uit deed”. “Oke” “En nu hebben alle andere vissen Gert opgegeten” “nou nou nou dat is niet lief” ” Nee dat is zeker niet lief” Dat was het einde van het verhaal, en vervolgens word er weer iets uit de kast getrokken.

Ze gaan samen mens erger je niet spelen. Op de manier zoals 2 vierjarige dat doen. Nee dat moet niet zo, nee dat moet zo, ja dat doe ik toch, je doet het niet goed. Maar de pionnen komen geen meter verder Dat is dus te moeilijk. Hup, gooi maar aan de kant, we gaan vader en moedertje spelen. Dus de volgende bak met speelgoed word uit de kast gehaald, en de dokterspullen komen tevoorschijn. “Ik ben de dokter en jij bent ziek”. “Nee ik wil ziek zijn en jij bent de dokter” “Nou oke dat is goed” Ja het heeft in totaal 5 minuten geduurd, en je raad het al, toen gingen ze weer iets anders spelen

Ik zal ze eens gaan voorzien van limonade en een snoepje, want voor je het weet willen ze weer naar buiten ofzo.