Het begon eigenlijk giseravond al. Marc lag een uurtje op bed, en wij zaten rustig beneden, toen hij ineens heel hard ging huilen. Een bloedneus wisten we gelijk allebei. En ja hoor wij naar boven en daar zat hij, met rode handjes hard te huilen
Zijn bed helemaal eronder, zijn knuffels niet meer de oorspronkelijke kleur en marc in paniek. Na 20 minuten begon het bloeden wat minder te worden en gelukkig was het toen snel over. Bed verschoond, knuffels en kussen in de wasmachine en weer lekker slapen.
Vannacht om 5 uur, hoor ik Marc roepen. Mama bloedneus. En ja hoor het was weer begonnen. Gelukkig een stuk minder als eerder, maar je bent er toch even druk mee. Dit keer hoefde zijn bed niet verschoont, want hij had gelijk zijn zakdoek erbij gehaald. Toen het bloeden over was is hij weer lekker gaan slapen.
Vanmorgen was hij lekker aan het spelen, toen hij kwam melden dat hij een snotneus had. Dus hij kreeg zijn zakdoek en voor we het wisten was de zakdoek niet meer wit, maar veranderde in de kleur rood. En ja hoor de 3e bloedneus was een feit. Dit keer duurde het alleen wel heel erg lang voor het minder werd. Ik zat al een kwartier met zijn neus dicht geknepen, maar het bloeden wilde niet stoppen. Dus de huisarts maar even gebeld. Tja zei de assistente, aan een bloedneus is eigenlijk niet zo veel te doen. Het moet vanzelf weer over gaan. Je kunt een zak ijs in zijn nek leggen, dan stopt de bloedtoevoer naar de neus. Ja het werd wel iets minder, maar wie wil er nu met dit weer een zak ijs in zijn nek. Marc dus niet Nog stopte heb bloeden niet, dus de huisarts nog maar een keer gebeld, en toen mocht ik even langskomen. Dus marc in de jas, grote handdoek voor zijn neus, oppaskindje inladen en toen in de auto. Tja die was ingesneeuwd dus voor ik doe schoon had waren we weer 10 minuten verder. Toen wilde de auto nog niet van zijn plaats omdat ik heel erg ging slippen. Kreeg geen grip op de weg. Dus de auto uitgegraven en ja hoor daar konden we gaan. En wat denk  je bij de dokter aangekomen was het bloeden over. Marc heeft heerlijk zitten spelen in de wachtkamer. Toen we aan de beurt waren heeft de dokter er even naar gekeken, maar er was niet zo veel te zien omdat het nogal dicht zat. Met andere woorden, er is niets te doen aan een bloedneus, het komt omdat hij erg verkouden is, maar een half uur bloeden is te lang voor een bloedneus, dus als het weer begint moet het binnen 10 minuten over zijn, anders moeten we naar de KNO arts voor een neustampon. Gelukkig voor Marc is het niet meer gaan bloeden. Vanmiddag zijn we boodschappen wezen doen, want hij is niet naar de peuterspeelzaal geweest omdat hij nogal moe was en toch wat hangerig. Mensen in de winkel vroegen aan hem of hij een bloedneus had gehad. Ja zei hij toen. En later tegen mij, mama ik vind het helemaal niet leuk dat die mensen vragen of ik een bloedneus heb gehad. Ik wil dat niet. Tja, hij is het dus ook helemaal zat met die neus. Ik hoop dat het vannacht rustig blijft, en dat de verkoudheid snel minder word.

Dus zoals je ziet, verliep het allemaal iets anders als dat we in de planning hadden vandaag. Ja je hebt van die dagen…..